FERNANDO COUSO GARCIA


Kriminologian lizentziatua Euskal Herriko Unibertsitatean. UPV-EHU.


Lan arriskuen prebentzioan goi mailako teknikaria.

ZURIÑE GONZALEZ SANCHEZ

– Kriminologian lizentziatua Euskal Herriko Unibertsitatean. UPV-EHU.

Jarrai gaitzazu
  >  Bitartekaritza   >  Kriminologia eta Bitartekotza. Fusio perfektua etorkizuneko erlazio baterako

Kriminologia eta Bitartekotza. Fusio perfektua etorkizuneko erlazio baterako

Fernando Couso García

 

EKren 25.2 artikuluaren arabera, zigorrak berreziketara eta gizarteratzera bideratuta egongo dira, eta horrek eztabaida krudela sortzen du biktimen eta haien familien artean, artikulu hori aipatzen baitute zigor laburragoak eskatzean, eta biktimagileen eta haien familien artean, gure zigor-sistemaren ikuspegi zigortzaileagoa aldarrikatzen baitute.

Delinkuentziaren prebentzio eraginkorrak eta arau-hauslearengan esku-hartze positiboa izateko teknikek (birgizarteratzearen eta birgizarteratzearen bila), biktimek eskatutako ordainarekin batera, aurre egin diezaiokegun gizarte-talka handiena eragiten dute.

Zigor-zuzenbideak, ezagutzen dugun bezala, gizartearen aurkako jokabideak zigortzen ditu zigorrak ezarriz, eta horrekin ordena sozial hobea lortzen saiatzen da; kriminologia eta bitartekaritza, berriz, gatazka konpontzeaz gain, gatazkak sortzen dituzten etorkizuneko jarrerak eta egoerak prebenitzen saiatzen dira.

Bitartekaritzak elkarguneak bilatzen ditu, alderdiek beren aldarrikapenak asebete ahal izan ditzaten, espero diren emaitzak emango ez dituen “irtenbide judiziala” saihesten saiatuz, gutxienez haietako bati. Eta une horretan, bitartekaritza-prozesua justizia leheneratzailera bideratzea ez da erraza. Bitartekaritza-prozesuan kriminologo bat egoteak lagundu egiten du alderdi horretan, biktimologo aditu gisa ikuspuntu berri bat ematen baitu.

Kriminalitatearen zifrak gora egiten duen heinean, murriztu egiten da gizarteak gure zigor-sisteman duen konfiantza. Kriminologia-ezagutzak bitartekaritzaren eremuan ez sartzea akats bat da, eta, horren bidez, delitu-arloko gatazkak konpontzeko modu ugari galtzen dira.

Kriminologia diziplinartekotasunagatik nabarmentzen den zientzia da, eta biktimarekin nahiz biktimarioarekin harremanetan bizi da. Horrek zeharkako ezagutzak ematen ditu, eta horiek oso eraginkorrak izan daitezke biktimaren eta biktimarioaren arteko akordioak bilatzeko. Bitartekariek aktiboki esku hartzen dute gatazken kudeaketan. Bat-egite horretatik “ikuspuntu berri” bat sortzen da, gatazka hobeto ulertzen duena, bai justiziarentzat, bai biktimarentzat eta bai biktimarioarentzat.

Ikuspegi kriminologikotik, bitartekaritza-prozesua zigor-prozeduraren ordezko irtenbide bat da, “Justizia leheneratzailearen” printzipioa ere ahazten ez duena, eta aldeen ulermena bilatzen duena, eta garrantzitsuena, etorkizunaren prebentzioa. Bere prestakuntza eta ezagutzak direla eta, kriminologoa, bitartekaritza-prozesu honetan profesional gisa, gatazken kudeatzaile bikaina da, “Begirada berri” bat baitu, arina eta dinamikoa, justizia penalaren mesfidantzarekin eta geldotasunarekin aurrez aurre talka egiten duena.

Kriminologoak beste ikuspuntu batetik egiten die aurre gatazkei (argi dago gatazkak konpontzeko modu tradizionalak, kolapsatuta egoteaz gain, ez dituela espero ziren emaitzak eman), eta konponbide eta akordio desberdinak bilatzen ditu, justizia leheneratzaileak posizio nagusia duen aldetik.

Post a Comment